پرنده اماده جهت جفت اندازي و جفت گيري بي تاب است ,قناري نر آواز بلند و طولاني سر ميدهد ,جست و خيز زياد ميكند ,هنگام خواندن پا ي ميكوبد و يا در حالي كه ديواره سيمي قفس را گرفته چنان اواز سر ميدهد گويي همه نيروي خود را از طريق پنجه ها به سيمهاي قفس براي پاره كردن سيمها وارد ميكند .تكه اي كاغذ به دهان ميگيرد و با صداي بلند ماده خود را صدا ميزند .در اين دوران تغذيه پرنده نيز مقداري كاهش مييابد .خواندن بيش از اندازه براي پرنده اي كه مخصوصا در نزديكي او ماده اي نگهداري ميشود ميتواند باعث توليد نوعي ياس در پرنده نر شود كه اين امر موجب كم شدن آواز خواني پرنده ميگردد و اصطلاحا گفته ميشود كه نر از مستي زياد جمع شده و يا پس رفته است مشخصه ديگر در تشخيص آمادگي و مستي نر تغيير شكل وبر امدگي در مخرج قناري نر مي باشد. ماده ها نيز مانند نر ها بي تابي ميكنند .جمع كردن تكه هاي كاغذ نخ و الياف در جاداني و گوشه و كنار قفس نشانه آمادگي ماده است ,در اين دوران گاهي ماده به پركني از پرنده ديگر و ياحتي از خود اقدام مينمايد ,در جواب خواندن نر سوت ميكشد و اين سوت كشيدن موجب تحريك بيشتر نر ميشود .ماده هايي كه آمادگي بيشتري براي جفتگيري دارند با خواندن نرها سينه و شكم خود را به چوب زير پا نزديك كرده و سر را بسمت بالا نگه ميدارند و آواز جفتگيري سر ميدهند .ماده در اثر مستي زياد حتي بدون نر تخمگذاري مينمايد به اين نوع تخمها تخم هرز ميگويند .علامت ظاهري ماده آماده تغيير شكل ناحيه مخرج پرنده است ,شكم حالت چاقي و پر شدگي پيدا كرده و مخرج به سمت عقب كشيده ميشود در اين صورت شكم و مخرج فرم دوكي شكل بخود ميگيرد.جفتگيري زماني با موفقيت انجام خواهد شد كه هر دو پرنده نر و ماده اولا :آمادگي لازم را داشته باشند ,ثانيا:به يكديگر علاقه نشان بدهند .چند روز قبل از جفتگيري ميتوانيد ماده را بتنهايي درون قفس جديد قرار دهيد,زماني كه در گوشه و كنار قفس به درست كردن لانه اقدام ميكند جاي تخمگذاري را دراختيار او قرار دهيد .ماده را هر روز با مقدار بسيار كمي تخم مرغ تغذيه نماييد واطراف قفس را بپوشانيد ,يك روز بعد از درست كردن لانه ,نر را در قفس ديگرهمراه با مانعي در كنار ماده قرار دهيد تا از سوراخهاي كوچك تعبيه شده در روي مانع بتواند دزدانه ماده را ببيند .در روز سوم مانع را برداشته و اجازه دهيد كه جفتها به راحتي يكديگر را ارزيابي نمايند ,یک روز بعد پرنده نر را به قفس ماده هدايت كنيد .حداقل يك هفته و حداكثر 14 روز بعد از جفت اندازي پرنده ماده بايد تخمگذاري نمايد در غير اينصورت ماده شما آمادگي لازم را نداشته و يا داراي نقصي است كه مانع از تشكيل تخم در تخمدان مي شود .به هر ترتيب با شروع تخمگذاري روزانه تخمهاي گذاشته شده را برداشته و تخم بدون نطفه به جاي آن قرار دهيد تا پرنده ماده اولين سري تخمگذاري خود را كه معمولا بين 3 الي 5 عدد متغيير است به پايان برساند . آخرين روز تمامي تخمهاي بدون نطفه را برداشته و تخمهاي اصلي را به زير پرنده برگردانيد اين عمل شما باعث خواهد شد تا جوجه هايي كه در اينده متولد خواهند شد همگي از نظر رشد جسمي هم اندازه باشند.روز سيزدهم يا ماده را ابتني دهيد و يا سالن را ابپاشي نموده و يا از دستگاه بخور جهت افزايش رطوبت استفاده كنيد .اين كار باعث شكسته شدن پوسته تخم و خروج راحت جوجه از تخم ميشود در پايان روز سيزدهم جوجه ها سر از تخم بيرون خواهند آورد .لازم به ذكر است كه در ابتداي تخمگذاري بهتر است تخمهايي را كه از زير ماده برميداريد در محلي خنك و درون ظرفي از ماسه نرم نگهداري كنيد و روزانه يك تا دو بار آنها را بغلطانيد .
جوجه هاي متولد شده بسيار كوچك و ناتوان ميباشند,والدين علاوه بر تغذيه سعي در حمايت از جوجه ها دارند ,در چهار روز اول تولد جوجه ها هيچ گونه مزاحمتي براي والدين ايجاد نكنيد و سعي نكنيد كه جوجه ها را از زير والدين برداشته و يا قصد كمك به آنها را بنماييد زيرا ممكن است مادر از ترس دستبرد شما به جوجه ها فشار بياورد و انها را خفه كند ,وجود پوسته خالي تخم در كف قفس نشانه تولد جوجه هاي جديد است .يك روز قبل از تولد جوجه ها تا روز سوم بعد از تولد ,روزانه مقداري دان نرم جهت جوجه ها كافي ميباشد .از روز سوم به بعد علاوه بر دان نرم كه خوراك اصلي جوجه ها است ميتوانيد روزانه از مقداري سبزي تازه و دانه هاي تقويتي استفاده نماييد . جدا سازي جوجه ها از والدين 35 روز به طول مي انجامد .براي بيرون آمدن و جداسازي آنها از والدين عجله به خرج ندهيد ,جوجه ها بر حسب نوع تغذيه و نژاد از هفدهمين روز تا بيست و دومين روز تولد از لانه خارج شده وبراي تغذيه و شناسايي محيط اطراف به دنبال والدين به راه ميافتند .معمولا با خروج جوجه ها از لانه تخمگذاري قناري مادر مجد دا سري دوم تخمگذاري را آغاز ميكند به همين دليل قبل از شروع سري دوم تخمگذاري مواد لازم جهت لانه سازي مجدد را در اختيار پرنده قرار دهيد تا از پركني جوجه ها توسط والدين جلوگيري شود ضمنا مراقب باشيد با دستكاري زياد باعث وحشت و خروج زودتر از معمول جوجه ها از لانه نگرديد .كه در اين صورت احتمال صدمه رسيدن به جوجه ها و عقب افتادگي آنها از رشد را تجربه خواهيد كرد .
در صورت لزوم جوجه ها را از 28 الي 35 روزگي از والدين جدا نموده و تغذيه نماييد .توجه فرمایید كه چند روز قبل از تولد جوجه هاي سري دوم ميبايست جوجه هاي سري اول را جدا كرده باشيد ,پس تاريخ سري دوم تخمگذاري را حتما يادداشت نماييد .جوجه هاي سري اول را ميتوان همراه پرنده نر جدا كرده و در قفس ديگري در كنار قفس مادر نگهداري نمود تا در تغذيه جوجه ها مشكلي ايجاد نگردد.بعد از 35 روزگي ديگر نيازي به بودن پرنده نر در كنار جوجه نمی باشد. آنها را آرام آرام به خوردن دانه ها و سبزيجات عادت دهيد ,به هر ترتيب جوجه هاي جوان بايد تا شروع پرريزي اول كه از 60 روزگي اغاز ميگردد به تغذيه با دان اصلي (تخم كتان - ارزن و تخم شلغم) عادت پيدا كرده باشند.
موضوع نظافت شامل :تعويض يك روز در ميان كاغذ كف قفس ها ,شستشو و ضد عفوني لوازم و محل نگهداري ,گرفتن ناخن پرنده ,استحمام ,ضد عفوني سبزيجات و ميوه ها ,پاكيزگي پوشاك صاحب پرنده ,استفاده از كفش مخصوص در سالن نگهداري ,كنترل حشرات ,استفاده از عوامل موثر در كاهش گرد وغبار سالن ,تعويض همه روزه آب اشاميدني ,جلوگيري از كپك زدگي دانه ها وسبزيجات ميباشد .رعايت اين نكات مهمترين راه پيشگيري از الودگي ها و بيماريهاي مختلف در بين پرندگان است .
|